Ga naar de inhoud

Nieuwjaarsspeech burgemeester Carla Breuer

3 januari

Lees de speech van 2 januari 2023

Van harte welkom op onze nieuwjaarsreceptie. Wat fijn om u allemaal weer te mogen ontmoeten. Onze laatste nieuwjaarsreceptie was in januari 2020, ik heb een aantal van u al horen fluisteren dat we echt iets in te halen hebben! 

Ik durf te zeggen dat we bewogen jaren achter de rug hebben. Corona heeft ons allemaal geraakt: veel mensen werden ziek of verloren een familielid, we moesten afstand houden, winkels, scholen kerken en horeca sloten de deuren.

En meteen daarna brak er een oorlog uit op ons continent – met een energiecrisis als gevolg. Veel Oekraïners vluchtten, ook naar Nederland, ook naar onze gemeente. Een ervan is Dr. Mykola Zhaivoronok, een kunstschilder, die ik speciaal welkom wil heten. Ik bezocht Mykola en zijn vrouw in Sassenheim. Hij deelde met trots en tranen in zijn ogen zijn passie, schilderen. Vandaag hebben we een expositie van zijn schilderijen in de kleine zaal tegenover de bar. Het is zeker de moeite waard om te aanschouwen.

Als gemeente gingen we zo goed mogelijk door met ons gebruikelijke werk, naast de forse inzet van bestuur en medewerkers op de crisissen. We kregen een nieuwe raad en een nieuw college, die vol mooie plannen zitten.

Op het scherm ziet u straks een fotopresentatie met een aantal hoogtepunten uit 2022, gemaakt door de vrijwilligers van de De Teyding. Eén van de hoogtepunten was de uitreiking van de Teylinger Troffee voor meest impactvolle en inspirerende vrijwilligersactiviteit. Stichting Theater Teylingen won met haar vriwilligers de eerste prijs en is hier vanavond passend gekleed aanwezig om onze receptie nog meer cachet te geven. U ontmoet vanavond ook Scouting Boerhaave Voorhout.

Vanaf heden zal ik ieder jaar maatschappelijk betrokken verenigingen uit onze dorpen uitnodigen om de nieuwjaarsreceptie mee vorm te geven. Dank aan iedereen die de receptie dit jaar mogelijk heeft gemaakt: Theater het Trefpunt, dr Mykola, de Teyding, Theater Teylingen, Scouting Boerhaave, de JoJo, de accountmanagers Monique en Jordi,  de bodes, DJ’s Marcel en Ivo  en het kabinet van de gemeente Teylingen.

Ik wil dit welkomstwoord graag afsluiten met de uitreiking van de Waarderingsprijs

zoals ieder jaar tijdens de Nieuwjaarsreceptie. Vorig jaar was de uitreiking digitaal: de prijs ging toen naar de Zorggroep Voorhout-Warmond en Zorggroep Sassenheim. Dankzij hun actieve opstelling en intensieve samenwerking hebben deze zorggroepen in coronatijd veel betekend.  

We reiken de Waarderingsprijs vanavond voor de elfde keer uit. Voor de eerste editie bogen de drie historische verenigingen uit Teylingen zich over een mooi ontwerp voor een beeld. Daarom vind ik het extra bijzonder dat ik de Waarderingsprijs dit jaar aan de historische verenigingen zelf mag overhandigen! Maar eerst wil ik kort toelichten waarom het college tot dit besluit is gekomen. 

Elk dorp heeft zijn eigen vereniging: zo hebben we de Historische Kring Voorhout, de Stichting Oud Sassenheim en Historisch Genootschap Warmelda. Alle drie zijn ze zeer actief, ik doe een greep uit de activiteiten. Elke vereniging geeft een eigen magazine uit: in Voorhout ontvangen leden het blad Dwars Op, in Sassenheim de Aschpotter en in Warmond De Hekkensluiter.  

Met die verhalen leert u ons iets over vroeger. Hoe zagen de dorpen eruit, wie woonden er, hoe was het leven? Datzelfde doet u tijdens de rondleidingen, exposities en inloopmiddagen en –avonden die u organiseert. En natuurlijk tijdens Open Monumentendag.

Bovendien stimuleert u het opknappen van erfgoed, onder meer door het uitreiken van een restauratieprijs.  

Op de achtergrond gebeurt er nog veel meer: beeldbanken bijhouden, meedenken over straatnamen, meepraten in de erfgoedlijn Trekvaarten. Met dank aan drie actieve besturen en een grote club vrijwilligers, die het allemaal mogelijk maken. Samen houdt u de geschiedenis levend, bewaakt u wat van belang is – dank daarvoor!  

Graag nodig ik van elke vereniging de voorzitter naar voren zodat u de Waarderingsprijs in ontvangst kunt nemen.  

Stelt u zich eens voor, een kerstboom omringd door mensen die schuilen voor raketten en bommen. Een metrostation in Kiev, kille werkelijkheid, vol emotie en menselijke ellende. Daar moest ik aan denken toen ik vorige week het kerstfeest vierde met mijn familie. Vredig in onze woonkamer, met alle comfort die we al zo lang gewend zijn – al staat de kachel wat lager dan anders. Op dat moment voelde ik dankbaarheid voor hoe wij in Nederland leven. En ik realiseerde mij ook meteen dat we hier hard voor moeten blijven werken en zuinig op moeten zijn.

Het is vandaag 2 januari. Het jaar ligt nog ongerept voor ons. Voor veel mensen het ultieme moment om vooruit te blikken. Ook als gemeenschap kunnen we dat doen. Wat zijn onze plannen? Hoe slaan we ons door moeilijkheden heen? Waar willen we samen heen?

Samen maken we Teylingen is niet voor niets het motto van ons gemeentebestuur. En ‘we’ is niet alleen de gemeente zelf, maar echt iedereen in Warmond, Voorhout en Sassenheim. Dat gaat al heel goed. We hebben actieve inwoners, mooie bedrijven en winkels, een ambitieuze gemeenteraad, ondernemende verenigingen. Ik noem in het bijzonder even de historische verenigingen SOS, HKV en Warmelda, die eerder vanavond onze waarderingsprijs hebben ontvangen.

In Teylingen tonen veel inwoners, ondernemers, verenigingen en kerken initiatief. Zij maken een klein stukje wereld mooier – de straat, de buurt, het dorp. Door extra te koken voor mensen die het niet zo breed hebben. Door de samenwerking tussen Rotary en de Voedselbank waardoor bezoekers van de Voedselbank een kerstpakket krijgen. Door cadeautjes op te halen voor kinderen die misschien weinig krijgen, zoals omroep BO deed met Sinterklaas. Door zwerfvuil te rapen. Het sterkt mij in het gevoel dat mensen in de kern sociaal, zorgzaam en optimistisch zijn. Laten we dat niet vergeten in periodes waarin negativiteit de boventoon lijkt te voeren. Juist in onzekere tijden is het belangrijk om elkaar op te zoeken en er samen de schouders onder te zetten. Met elkaar, samen, redden we het wél, daar ben ik van overtuigd. Dat is ons altijd gelukt.

Rampen, plagen, overstromingen en economische recessies zijn van alle tijden. En pakweg een eeuw geleden waren er geen preventiemaatregelen of steunpakketten, toen moest iedereen zichzelf maar redden. Zonder te willen romantiseren durf ik te beweren dat moeilijke tijden ook iets kunnen brengen. We leren onszelf en de ander beter kennen. We bedenken creatieve oplossingen. Er ontstaat saamhorigheid.

Daarmee wil ik niet voorbijgaan aan de problemen waarvoor sommigen zich gesteld zien: hoge energiekosten, inflatie, personeelstekort. Dat zijn terechte zorgen, waarmee wij waar mogelijk helpen. De hardst getroffen inwoners krijgen een financiële tegemoetkoming en hulp bij energiebesparing. Op veel winkeldeuren zie ik het bordje hangen dat ze wel open zijn – ook al is de deur dicht vanwege de energiebesparing. En op dit moment houden we een uitvraag onder verenigingen naar hun energiekosten.

Dagelijks zien we de verschrikkingen van de oorlogen wereldwijd en de effecten die we hier ervaren. We hebben in onze dorpen vluchtelingen opgenomen uit Oekraïne. Toen ik onlangs de opvang in Warmond bezocht, was ik onder de indruk van hun veerkracht.

Ondanks alles wat ze hebben meegemaakt, zag ik levenslust en optimisme. Het is één grote familie geworden, die er samen het beste van maakt.

En onlangs zijn er in Sassenheim jonge vluchtelingen aangekomen, veelal uit Syrië en Eritrea. Vlak voor Kerst heb ik de opvang bezocht. De jongens zijn moe, het is onwennig voor hen in een vreemd land. En onwennig is het ook voor omwonenden: zij moeten ineens dealen met tachtig jonge buren.

De jongeren krijgen hier onderdak, maar ook onderwijs, sport en cultuur. Professionals en vrijwilligers leren ze de Nederlandse leefregels. Ik ben iedereen die een bijdrage levert, en dat zijn er velen, heel dankbaar. Tijdens mijn bezoek stelden de jongens veel praktische vragen. En op zeker moment stonden ze rijen dik om mij heen, om te bedanken voor het dak boven hun hoofd. Dat maakte veel indruk op mij.

Wat ons overkomt, hebben we niet in de hand - helaas. Maar hoe we erop reageren wél. Laten we onszelf daarin uitdagen, komend jaar. Als we dorpsstraten met fijne winkels willen, moeten we zoveel mogelijk lokaal kopen. Als we eenzaamheid willen uitbannen, laten we dan bedenken hoe we iets kunnen doen voor iemand in de buurt. Als we minder polarisatie en verharding willen, moeten we in gesprek gaan met mensen die anders denken. En als we houden van gezellige evenementen, is het wellicht een optie vrijwilliger te worden bij een vereniging.

Een plek in onze gemeente die bruist van de initiatieven, is de JoJo in Sassenheim. Veel mensen weten de weg te vinden naar de weggeefwinkel of het Repaircafé.

Rondom de gezellige tafel ben je altijd welkom voor een praatje, een kop koffie en regelmatig voor een workshop. Ik stel u graag voor aan initiatiefnemer en drijvende kracht achter de JoJo: Lisa de Blok.

Dank Lisa, voor je inzet en je mooie verhaal. Ik hoop dat u er inspiratie uit haalt. Dan wil ik nu graag samen met u allen een toost uitbrengen op het nieuwe jaar.

Ga naar het begin